weustenrade.nl
Welkom in Weustenrade
Home Tradities Markante plekjes Flora en FaunaVerenigingen/InwonersFoto AlbumDiversen
Kasteel Rivieren




* * *

 

Restaurant "Lucullus" gevestigd op het Landgoed van Kasteel Rivieren

"Lucullus" de Kunst van 't genieten

 

Lucullus de Kunst van 't genieten

(info aangepast: 27-11-2011) 

Gelegen in het voormalig "koetshuis" op Landgoed Rivieren is sinds november 2007
Restaurant Lucullus gevestigd.
 
Als u gezellig wilt lunchen, dineren, een feest organiseren, het terras wilt bezoeken
of vergaderen, dan kan dat allemaal in "Lucullus".

Gastvrouw Charlotte Gijskens & Chef-kok Frank Gijskens
heten u van harte welkom om plaats te nemen aan de stoere hedendaagse tafels
in het monumentale en sfeervol ingerichte restaurant.

* * *

Openingstijden:

 donderdag, vrijdag en zaterdag vanaf 18.00 uur

zondag vanaf 16.00 uur

maandag, dinsdag en woensdag alleen op reservering vanaf 6 personen.

* * *

Restaurant "Lucullus" is gelegen: Retersbekerweg 88 A, 6343 PL RetersbeekKlimmen.
(Gemeente Voerendaal)

Telefoon: 0031 (0) 45 5748508

e-mail: info@restaurantlucullus.nl

Internetsite: www.restaurantlucullus.nl

Welkom in Restaurant Lucullus op Landgoed Rivieren

Tot ziens !!!


* * *

Bron: http://www.kasteleninlimburg.nl/images/rivieren.html

Het oorspronkelijke huis werd gebouwd door Catharina van Rivieren, priorin van het klooster St. Gerlach te Houthem. Lange tijd deed het gebouw dienst als klooster.

In 1444 was het kasteel in handen Gysbert van der Vyeren.

In 1466 werden de goederen van Johan van der Koesselaar verdeeld, waarbij Rivieren toeviel aan zijn dochter Mynten. Zij was getrouwd met Arnold van Printhagen, en hun enige dochter trouwde met Gerard Huyn van Amstenrade. Hun zoon Casper bouwde waarschijnlijk het huidige huis, wat werd voltooid door diens zoon Gerard.

In 1663 is er sprake van jonker Eynatten van Rivieren, en in 1686 kwam het kasteel in bezit van Johan Albert von Schrieck, wiens zoon Franz Wilhelm de slothoeve liet herbouwen. Diens familie hield het huis lange tijd in bezit, tot het uiteindelijk overging op de familie De Marchant et d'Ansembourg.

* * *

Ondanks het feit dat Kasteel Rivieren, geografisch gezien, niet tot Weustenrade behoort, is dit gigantische bouwwerk weldegelijk onlosmakelijk verbonden met ons kleine dorpje.

Boerderij "De Roode Poort" was een voorvesting van het kasteel. In de zijgevel (de vroegere koeienstal) naast de grote rode poort zitten nog steeds, de origineel tijdens de bouw verwerkte, "schietgaten" in de muur.

Café "D'r Hoddelenpoel", annex "In het groene dal" c.q. het huidige Café "Bulscher", stond bekend als het knechtenhuis/paardenstal van het kasteel. Vroeger sliepen de knechten bij de paarden.

De Oliemolen, die op steenworp afstand ligt (langs de Geleenbeek) voorzag het kasteel van kostbare olie.

* * *

Jeugdherberg "Kasteel Rivieren"

Ansichtkaart Jeugdherberg Kasteel Rivieren

In de eerste helft van de twintigste eeuw werd het huis als jeugdherberg gebruikt.

Per toeval kwam ik in het bezit van twee ansichtkaarten waarop deze jeugdherberg is afgebeeld. Zelf had ik er nog nooit eerder van gehoord dat er in het kasteel ooit een jeugdherberg was gevestigd. Ik werd natuurlijk nieuwsgiering en ging op onderzoek uit. Mijn vader bevestigde dat er inderdaad ooit eens een jeugdherberg is geweest. Maar verder kon hij me geen gegevens verstrekken.

Ansichtkaart Jeugdherberg Kasteel Rivieren

Beide ansichtkaarten zijn uitgegeven door: Gebr. Simons, Ubach-over-Worms.

Nog meer toeval was het dat ik in contact kwam met twee personen die mij een verhaal uit deze (vakantie) tijd konden aanleveren. Van één trekster heb ik zelfs foto's uit die tijd (1934) mogen ontvangen.

Bijdrage: Leo Haast uit Capelle aan de IJssel (ontvangen april 2007)

Aan Klimmen en met name "Kasteel Rivieren" heb ik goede herinneringen. In deze jeugdherberg heb ik ooit mijn eerste vakantie gehad. Ik was toen een jaar of 17 (ca. 1963) en had net verkering. Mocht met veel moeite van mijn vader met mijn verkering (en nu nog steeds mijn vrouw) daar naar toe.

In de jeugdherberg was alles strikt gescheiden. De meisjes sliepen apart en de jongens apart. Elke dag moesten we zelf de afwas doen met elkaar.

Sinds die tijd ben ik wel van Limburg gaan houden en sindsdien bijna jaarlijks één of twee keer naar Valkenburg afgereisd. Meestal voor twee of drie dagen. Heb bijna alle hotelletjes in Valkenburg wel gehad. (Mijn schoonouders hadden dezelfde afwijking denk ik, die zijn ruim 30-40 jaar naar Sibbe geweest (Op de Cauberg).

Als ik foto's tegenkom, laat ik het zeker nog weten. Ik weet alleen niet meer of die er toen wel gemaakt zijn. (En of we toen wel een fototoestel hadden). Verder was het daar erg gezellig en de omgeving was prachtig.

Groetjes uit Capelle a/d IJssel van Leo Haast.

* * *

juni 2010
Via Marktplaats kwam ik weer in contact met Leo Haast uit Capelle a/d IJssel. Hij bood onderstaande fotopostkaart aan die de eetzaal van de toenmalige Jeugdherberg van Kasteel Rivieren laat zien. Ik heb de fotokaart van hem overgenomen en vormt nu een welkome aanvulling op de website. (Foto: Van Leers fotodrukind. N.V.)

Eetzaal jeugdherberg Kasteel Rivieren


* * *

Bijdrage Marijke van den Hoek uit het Friese Goutum (ontvangen mei 2007)

Mijn moeder Co (nu 88 jaar) en haar vriendin Sienne maakten in 1934 een fietstocht langs diverse jeugdherbergen. Deze trekkerstocht duurde 14 dagen. Ze reden vanuit Delft door Brabant, Limburg, Gelderland, Utrecht en daarna weer terug naar Delft. Wie doet het deze meiden van 15 en 16 jaar tegenwoordig nog na?

Treksters Co (boven) en haar vriendin Sienne

Op de foto's staan mijn moeder en haar vriendin met hun volgeladen fiets (bepakking en vakantiekleding). Trekkers in die tijd wandelen of fietsten.

Jeugdherbergen waren streng. Je diende om 22.00 uur binnen te zijn en direct naar bed te gaan, anders werd je lidmaatschapskaart afgenomen.

Jeugdherberg Kasteel Rivieren anno 1934

Eten kon je o.a. bij aankomst bestellen; vleesloze maaltijden of zelf verzorgen in de trekkerskeuken; zo ook op "Kasteel Rivieren". In veel jeugdherbergen, (ook daar dus) ging je na de corvee 's-avonds sportief wandelen met de jeugdherbergvader. Zo leerde je wat van de omgeving.

Toegangspoort vanaf de binnenplaats anno 1934

Co in het raam van het dagverblijf (juli 1934)

De foto's laten het kasteel en de toegangspoort zien. Op één van de foto's zit mijn moeder in het raam. Dat was een raam van het dagverblijf. De slaapzalen waren boven. Slapen deed je uiteraard ook hier gescheiden, op strozakken onder een deken. Wassen gebeurde met koud water, óók douchen!!! De douche daar bestond uit een emmer met gaten erin. Verder waren er wasbekkens om je op te frissen. (Mijn moeder is er toen in gaan zitten; het bekken gevuld met koud water, omdat ze van het fietsen in de warmte blaren op haar billen had!).

Verder waren de herinneringen vaag; het is ook zo lang geleden. Ze herinnerde zich ook nog dat er stallen en koeien waren bij het kasteel c.q. de binnenplaats.

M.vr.gr. Marijke van den Hoek; Goutum (Frl.)

PS: Onderstaand de eerste bladzijde van een 3 pagina tellend reisverslag van Sienne met betrekking tot de trekkerstocht van 9 t/m 22 juli 1934!!!

Eerste pagina van reisverslag 9 t/m 22 juli 1934

Omdat bij het uitvergroten de tekst onleesbaar wordt, is het verslag letterlijk overgenomen. Het gedeelte dat gaat over Jeugdherberg "Kasteel Rivieren" is in een aparte alinea  in zwarte tekst weergegeven. Met dank aan schrijfster en trekster Sienne.

Fietstocht door Noord-Brabant, Limburg, Gelderland en Utrecht van 9 t/m 22 juli 1934.

De eerste sensatie die we meemaakten was in Zevenbergen nl. we moesten op een kaart voor N-B wachten, want de Heeren van het stadhuis waren eten, toen kwamen wy op het idee ook maar te gaan eten op de stoep van het stadhuis. Heel het dorp liep leeg om naar ons te kyken. Ze riepen er telkens weer anderen by ofdat wy het elfde wereldwonder waren. Het was weer iets heerlyks voor hun om een weekje over te praten. Verder zyn we gegaan en kwamen zonder pech in de J.H. "Klavervelden", waar het erg gezellig was. Allemaal leuke kleine venstertjes met bonte gordyntjes. De slaapplaatsen waren reuze frisch en groot. We hebben toen eerst een douche genomen en toen hebben we eten gefokt en daarna lekker gegeten. Schryven volgde daarop, waarna we heerlyk in de bosschen zyn gaan wandelen. Na het wandelen zyn we de stad in geweest en hebben toen we weer thuis waren even gedamd en gesjoeld. 's Avonds hebben we met z'n allen zitten zingen by een haardvuur iets was onvergetelyk is. Om 10 uur lagen wy in bed en 's morgens om zeven uur op. We hebben toen zelf weer eten gefokt en zyn toen in gaan pakken. Na eerst nog een foto gemaakt te hebben reden we in de richting van Breda, maar even voor Breda hebben we zitten eten nl. bouillon en gebakken eieren, oh, zoo lekker. Alles liep goed af en we zyn toen op Breda afgestevend, maar by Princenhage gekomen zagen we dat we ook ineens naar Ginniken konden en dat dat korter was, dus namen wy de korste weg. Zonder pech en lekker verbrand zyn we in Hilvarenbeek aangekomen. Daar was het een dooie boel. De Herbergouders zag je heelemaal niet en de trekkers liepen allemaal in en uit en dus zyn we maar vroeg naar bed gegaan. De volgende morgen trokken wy weer vroolyk verder. Onderweg zou ik ergens gaan vragen of we goed gingen en een oude vrouw deed de deur open, keek me wezenloos aan en deed de deur weer dicht. Onverrichtte zaken kon ik dus weer terug. Halverwege hoorde ik de deur weer open gaan en ik keek om. De vrouw zeide me toen heel vriendelyk "menschen met zulke kleeding laat ik niet in m'n huis" (ik had nl. een jurk aan met schouderbandjes). We zyn toen maar op goed geluk verder gegaan en kwamen toch goed uit. In een dorp zaten we op een stoep melk te drinken en hoorden toen net op de radio de begrafenis van Prins Hendrik. Even voor de grens van Limburg ontdekten we een mooi plekje om te eten. We hadden voor dien dag soep. Ze was wel niet heelemaal gaar, maar toch lekker. We moesten naar Beegden en zouden eerst over Roermond gaan, maar toen we ergens stonden te drinken zei een mynheer dat we best binnen door konden gaan. De weg was er, maar je moet niet vragen hoe. Op sommige plaatsen was hy gewoon zoek en dan moest je maar loopen. In Beegden was het een knusse beweging er waren zeven Rotterdammers en 's avonds zyn we met den Herbergsvader wzen wandelen naar de Peel. Toen we terugkwamen hebben we nog een heele tyd buiten gezeten en hebben onderelkaar thee gedronken. Van Beegden naar Klimmen ging al langzamer want daar begonnen de heuvels. Even voorbij Sittard zaten we met z'n zevenen ergens te eten toen er een klein jongetje langs kwam en een liedje begon te zingen. Een van de meisjes vond dat zoo erg dat ze er van begon te huilen. We gaven dat jog allemaal wat en toen vroeg er een zoo droog mogelyk "zing dat nog eens" en het kind begon weer van vorenafaan. In de buurt van de J.H. hebben we een tyd gedwaald want de menschen wisten schynbaar allemaal een ander kasteel.

---> Eindelijk hebben we het toch gevonden en het was net een sprookje. Een gracht om heel het kasteel en een groote boerdery ernaast. We hebben toen in de torenkamer zitten eten en schryven en zyn toen buiten een potje gaan voetballen.

De volgende dag moesten we naar Eysden en we gingen vroeg weg, omdat we dachten dat dat zoo'n reuze stuk was en toen kwamen we al om 11 uur daar aan. Na gegeten te hebben zyn we met 4 lui uit Den Haag naar België gegaan en hebben daar bergen beklommen iets wat reuze interessant was. 's Avonds gingen de vader en een gids weer naar die bergen toe met de heel J.H. en vanzelf sjokten wy ook weer mee. We hebben toen doodgewoon verstoppertje gespeeld in de bergen. De volgende dag waren we oer styf, maar dat kwam nogal goed te pas omdat we toch grootendeels moesten lopen van Eysden naar Vaals. Overal schitterende uitzichten daar voor we al dat moois zagen, zaten we in België en mochten er niet meer uit, omdat we geen plaatje op onze fietsen hadden als bewys dat we er voor betaald hadden om ze mee terug te nemen. Dat was zoo gegaan, de Herbergsvader had gezegd, je ryd alsmaar rechtuit, dat deden we, maar kwamen toen middenin een weiland uit, waardoor we constateerden dat we verkeerd waren. We gingen toen terug en zagen toen ineens twee douanen waar we vriendelyk aan vroegen waar we heen moesten. Toen zeiden hun heel vriendelyk dat we niet meer terug mochten. We moesten een eind doorryden tot het douanekantoor en daar aangekomen zyn we er maar hard voorby gereden, dus waren we weer in Holland (= Nederland).

* * *

Langs deze weg wil ik Leo, Marijke, Co en Sienne nogmaals heel hartelijk bedanken voor hun verhaal, de foto's, het reisverslag en hun toestemming om hun dierbare vakantieherinneringen te mogen plaatsen. HARTELIJK DANK !!!

Oproep !!!

Zijn er nog meer trekkers en treksters die in de eerste helft van de vorige eeuw gelogeerd hebben in de toenmalige Jeugdherberg van "Kasteel Rivieren"? Heeft u foto's ter beschikking en wilt u uw (vakantie) verhaal doen??? Neem dan a.u.b. contact op met de webmaster: weustenrade@home.nl

* * *

Onderstaand een mm-fotoreportage van het kasteel anno april 2007

Kasteel Rivieren in haar oorspronkelijke "oorlogskleuren"

Libel Terras

Kasteel Rivieren: april 2007

Bijbehorend schuurtje; ooit verwoest door een brand.

Achterzijde (forellenvijver) Kasteel Rivieren

Volop flora en fauna bij Kasteel Rivieren

Het boerderij-gedeelte van Kasteel Rivieren

De voormalige jeugdherberg met vervallen bruggetje

Nabij gelegen vijver

Voor meer info over Kasteel Rivieren: klik hier.

* * *






 


Luchtopnames Weustenrade
Bijzondere foto's
t Kapelke
Veld- en wegkruisjes
Mariabeeldjes
De Oliemolen
Café Bulscher
De Roode Poort
Dorpswinkeltje Pommé
Esschenderweg 1
Kasteel Rivieren
Home Tradities Markante plekjes Flora en FaunaVerenigingen/InwonersFoto AlbumDiversen